[B]روشهای متداول در مهندسی نرم افزار[/B]
بررسی مراحل:
تحلیل، طراحی، پیاده سازی، تست و نگهداری و استقرار
به روش ساخت یافته
[B]تحلیل ساخت یافته:[/B]
محصول تحلیل، مشخصه تحلیل نرم افزار است که شامل:
1) محدوده اطلاعات نرم افزار
2) توابع یا عملکرد نرم افزار
3) رفتار نرم افزار
4) کارایی
5) محدودیتها
6) DD فرهنگ داده ها
7) Help نرم افزار
8) اعتبارسنجی
[B]مراحل ایجاد مشخصه تحلیل:[/B]
1) تشخیص مسئله: جمع آوری اطلاعات
2) ارزیابی و سنتز راه حل: با ارزیابی هایی که انجام می دهیم راه حلی را انتخاب می کنیم
3) مدلسازی: بعد از انتخاب راه حل، از روی آن مدل می سازیم.
4) مشخصه: ترکیب مدلها مشخصه را ایجاد می کند.
5) مرور FTR
سپس مشخصه تحلیل وارد مخزن می شود.
[B]روشهای جمع آوری اطلاعات:[/B]
1) پرسشنامه
2) کار کردن و حضور در محیط
3) مصاحبه
4) مشاهده و مرور مستندات و رویه های کاری
5) FAST
6) QFD
7) نمونه سازی
[B]در گام تحلیل چه مدل هایی تولید می شود؟[/B]
1) درگام محدوده اطلاعات نرم افزار: مدل ERD، CFD+Cspec، DFD+Dspec
2) در گام توابع یا عملکرد نرم افزار: مدل CFD، DFD
3) در گام رفتار نرم افزار: مدل STD
[B]مدل [/B][B]ERD: [/B]
1- تشخیص انواع موجودیت ها (موجودیت می تواند داده یا کنترل باشد.)
2- تشخیص ارتباط میان هر زوج موجودیت
3- تشخیص انواع ارتباطات میان هر زوج موجودیت
4- تشخیص درجه و الزام ارتباط (تشخیص یک به یک، یک به چند، چند به چند بودن ارتباطات)
5-تشخیص صفات موجودیت ها (صفت شناسه ، صفات توصیفی ، صفات ارجاعی)
6- FTR
[B]مدل [/B][B]DFD[/B] :
راهنمای علائم به کار رفته در نمودارDFD:
فلش بیانگر داده ،
دایره بیانگر فرایند ،
دو خط موازی بیانگر مکان ذخیره سازی،
مستطیل بیانگر موجودیت خارجی می باشد .
[B]سطوح مختلف DFD:[/B]
1) DFD سطح صفر: بهDFD سطح صفر Contex Diagram گفته می شود و یک نمای کلی از سیستم را نشان می دهد . در این سطح موجودیت های داخلی و خارجی را به همراه ورودی و خروجی آورده و از قراردادن مکان ذخیره سازی اجتناب می کنیم
2) DFD سطح 1 : در این سطح می توان در صورت نیاز مکان ذخیره سازی را در دیاگرام رسم کرد. در این سطح سیستم به اجزای کوچکتری شکسته می شود.
نکته: تعداد ورودی و خروجی ها در هر سطح باید با هم تطابق داشته باشد.
3) DFD سطح 2 : در این سطح خود زیرسیستم ها نیز به اجزای کوچکتر شکسته می شوند .
عمل شکستن را تا جایی ادامه می دهیم که منطق آن قابل فهم و قابل کدنویسی باشد .
[B]مدل CFD[/B][B] :[/B]
دو روش برای رسم این نمودار وجود دارد:
1) در مدل DFD کنترل یا رخدادها را با خط چین نشان دهیم.
2) روش مرسوم آن است که DFD را رسم کنیم سپس تمام داده های ورودی را حذف کنیم و دوباره روی کنترل هایی که در سیستم وجود دارد فکر کنیم.
در این حالت Event های خروجی به هیچ فرآیندی متصل نمی شوند و آن را به Cspec متصل می کنیم.
در Cspec جدولی به نام Pat وجود دارد که حاوی توضیحات مربوط به کنترل هاست و مشخص می کند که هر کنترل به کدام فرآیند وارد می شود.
توجه کنید که رویداد موجب فعال سازی فرایند نمی شود و مثل داده عمل می کند.
[B]مدل STD[/B][B] :[/B]
این نمودار حالتهای مختلف نرم افزار را نشان می دهد.
از مستطیل برای نمایش حالت پایدار سیستم (State) و از فلش برای حرکت بین حالات استفاده می کنیم . وقفه باعث رفتن از یک حالت به حالت دیگر می شود.