در بخش پیشین توضیحاتی درباره خصوصیات جاوااسکریپت و دلایلی که باید رویداد های یک عنصر را از خود آن عنصر جدا کنیم را ارائه کردیم ، جاوااسکریپت نامحسوس را معرفی کردیم و مثالی برای درک بهتر این مسئله آوردیم ، اکنون به سراغ مهارت ها و توانایی های بنیادی jQuery می رویم.
بنیاد jQuery

jQuery از پایه بنای کار بر روی جدا سازی اطلاعات و وقایع عناصر یک صفحه از بدنه اصلی آن صفحه قرار داده است به نحوی که اگر بدنه اصلی صفحه HTML را در سطح پایین فرض کنیم ، عملایاتی که jQuery بر روی عناصر صفحه انجام می دهد در سطح بالای بدنه اصلی صفحه HTML قرار خواهد گرفت.
اگر با Css آشنایی داشته باشید ، به خوبی از قدرت بالای انتخابگرها آگاهی خواهید داشت که چگونه در این روش می توان با تعریف یک کلاس ، کنترل گروهی از عناصر یک صفحه را با نسبت دادن خواصیت هایی به آنها بدست گرفت و مکان و نوع قرار گرفتن آنها در صفحه را مشخص کرد. jQuery به شما این قدرت را می دهد تا با استفاده از دانشی که در اختیار دارید و ابزاری که jQuery در اختیار شما قرار می دهد ، به صورت کاملا وسیعی استفاده و اجرای جاوااسکریپت در صفحه های خود را ساده و روان کنید.
با این تفاصیر jQuery از اهمیت بالایی در تضمین اجرای کد و دستورات نوشته شده در حالتی کاملا پایدار در مرورگر های مختلف وب خواهد داشت و اکثر مشکلات دستورات جاوااسکریپت ، مانند عدم انجام دستورات نوشته شده قبل از اینکه یک صفحه به طور کامل بارگذاری شود به سادگی برای ما حل شده و قابل استفاده است.
اما ما باید برای انجام کار های عمومی به کتابخانه ای از دستورات مورد نیاز نیز دسترسی داشته باشیم. سازندگان و توسعه دهندگان jQuery از روشی ساده اما بسیار قدرتمند جهت توسعه خاصیت های اجرایی در این راه استفاده کرده اند به طوری که برنامه نویسانی که به تازگی با jQuery آشنا می شوند از خاصیت تطبیق پذیری این برنامه استفاده و دستوراتی که در کارهایشان مورد نیاز است را ایجاد و یا توسعه می دهند.
اما بگذارید در ابتدا بدانیم که چگونه ممکن است از دانشی که در زمینه Css داریم در jQuery استفاده کنیم به نحوی که بیشترین درصد بهره را از آن ببریم.
پوشش jQuery

زمانی که Css به عنوان یک ابزار طراحی در وب ارائه شد و به طراحان این امکان را می داد تا طراحی و فرم دهی صفحات وب را از بدنه جدا کنند ، نیاز به راهی بود تا به صورت مستقیم به گروهی از عناصر یک صفحه از طریق یک فایل Css خارجی ، دسترسی داشته باشیم. روشی که در اینجا توسعه و بسط داده شد ، استفاده از انتخابگر ها بود که استفاده از آنها باعث می شد که به طور مختصر کنترل عناصر موجود در صفحه HTML را بدست بگیریم.
برای مثال ، انتخابگر p a در یک فایل Css به تمامی عناصر لینک (<a>) در صفحه اشاره می کند که در داخل تگ <p> قرار داشته باشند. jQuery نیز چنین قدرتی به ما می دهد که توسط انتخاب گرها به عناصر مختلف صفحه دسترسی داشته باشیم ، البته . jQuery نتنها چنین امکانی به ما می دهد ، بلکه ، کمک می کند تا دستوراتی که کاملا در مرورگر های مختلف اجرا نمی شود نیز به طور معمول اجرا و نمایش داده شود.
انتخاب گری که ما در بخش های قبل مثال زدیم (nth-child) برای نمایش “راه راه” ردیف های یک جدول مثال خوبی از انتخابگر های معرفی شده در CSS3 می باشد.
[B]برای کنترل گروهی از عناصر در یک صفحه ما از دستور زیر استفاده می کنیم:
[/B]
کد:
کد PHP:
 (selector)  $ 
ویا این دستور:
کد:
کد PHP:
 (jQuery(selector 
البته شما بیشتر با نمونه اول در دستورات مواجه خواهید شد که به دلیل کوتاهی و سادگی استفاده از آن است.
به عنوان نمونه برای بدست آوردن کنتل تمامی عناصر لینک (<a>) که در داخل تگ <p> در یک صفحه قرار دارند می توان از کد زیر استفاده کرد:
نقل قول:
کد PHP:
     ("p a")$ 

تابع ()$ در اصل یک شیئ از جاوا اسکریپت را که حاوی یک آرایه از عناصر DOM که با انتخابگر منطبق است را بر می گرداند. این شیئ دارای تعداد زیادی از روش های از پیش تعیین شده است که می توانند بر گروهی از عناصر انتخاب شده تاثیر بگذارد.
در بخش بعد توضیحات بیشتری در مورد قدرتی که jQuery در پوشش دادن عناصر یک صفحه می تواند به طراحان وب دهد ، ارائه خواهیم کرد.