در مثال های قبل دیدید که آنچه را می خواستیم در مرورگر اینترنت نمایش داده شود ، بین دو تگ <html> و <html/> قرار دادیم . اما نکته مهمی وجود دارد و آن این است که در اینترنت معمولا مرورگرهای اینترنتی به اطلاعاتی اضافه بر اطلاعاتی که نمایش داده می شود نیاز دارند که طراح سایت باید این اطلاعات را برای مرورگرها در بخشی از فایل html قرار دهد . این اطلاعات در مرورگر نمایش داده نمی شوند بنابراین روش استانداردی وجود دارد که فایل html را به دو بخش تقسیم می کند ، یک بخش بین دو تگ <head> و <head/> قرار می گیرد که در مرورگر نمایش داده نخواهند شد و بخش دیگر بین دو تگ <body> و <body/> قرار می گیرد که محتویاتی است که باید در مرورگر نمایش داده شود . به مثال زیر توجه کنید :
مثال :

<html>

<head>
</head>

<body>

<p>this is a paragraph</p>

</body>
</html>
نتیجه :

در واقع زمانی که تگ های دو بخش head و body را مشخص نکنیم ( مثل مثال های قبلی ) ، مرورگر فرض می کند که این کدها برای بخش body بوده است و آنها را نمایش خواهد داد .
نکته :
مشاهده می کنید که در بخش head فعلا چیزی ننوشته ایم . این بخش به یک سری اطلاعات نیاز دارد که در آینده با معرفی نرم افزار Dreamweaver به شما یاد خواهم داد که چگونه این بخش را به طور خودکار توسط این نرم افزار پر کنید .
بنابراین از این به بعد از نوشتن بخش head در مثال ها خودداری می کنیم تا زمانی که کار با نرم افزار Dreamweaver را شروع کنیم اما تگ های مربوط به body را می نویسیم تا این تقسیم بندی را فراموش نکنید .